PTTK Koñskie

Jan Zagdañski ( 1932-1995)

Jan Zagdañski ( 1932-1995)

Jan Zagdañski urodzi³ siê 19 grudnia 1932 roku w Koñskich w rodzinie robotniczej. By³ synem Jakuba i Genowefy z domu Kazik. W 1939 r. rozpocz±³ naukê w Szkole Podstawowej nr 2 w Koñskich, a nastêpnie po zakoñczeniu wojny w Technikum Mechaniczno-Odlewniczym w tym samym mie¶cie. ¦wiadectwo dojrza³o¶ci otrzyma³ w 1951 roku. Zgodnie z nakazem pracy swoje pierwsze zatrudnienie znalaz³ w Kamienio³omach Bazaltu i Granitu w Strzegomiu na stanowisku kierownika utrzymania ruchu. Podczas s³u¿by wojskowej ukoñczy³ Podoficerska Szko³ê Wojsk Lotniczych w Zamo¶ciu. W 1955 roku powróci³ do Koñskich i podj±³ pracê w Koneckich Zak³adach Odlewniczych, pocz±tkowo jako pracownik modelarni, a nastêpnie jej kierownik. W zak³adzie tym, a¿ do odej¶cia na emeryturê w 1992 roku piastowa³ jeszcze szereg innych funkcji : kierownika utrzymania ruchu, mistrza zmianowego, szefa dzia³u wojskowo¶ci oraz wiceprzewodnicz±cego bran¿owych zwi±zków zawodowych.

By³ spo³ecznikiem, cz³onkiem wielu organizacji i stowarzyszeñ, m.in. Klubu Oficerów Rezerwy i Ligi Obrony Kraju. W 1965 roku wst±pi³ do Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego. Dzia³a³ aktywnie w Komisji Kajakowej przy koneckim Oddziale PTTK, bior±c udzia³ i organizuj±c ogólnodostêpne sp³ywy kajakowe. Przeprowadza³ liczne imprezy krajoznawcze turystyki motorowej. Wspó³organizowa³ kilkana¶cie edycji Ogólnopolskich Rajdów Samochodowo-Motorowych Odlewników i Metalowców. Od 1985 roku by³ te¿ cz³onkiem Zarz±du Oddzia³u PTTK w Koñskich.

Za zas³ugi w pracy zawodowej i dzia³alno¶ci spo³ecznej zosta³ wielokrotnie wyró¿niony. Posiada³ wysokie odznaczenia pañstwowe i resortowe : Krzy¿ Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Z³oty Krzy¿ Zas³ugi (1989), br±zowy Medal Za Zas³ugi dla Ligi Obrony Kraju (1987), Odznakê Za Zas³ugi dla Kielecczyzny (1976), Odznakê Zas³u¿ony Dzia³acz Ligi Obrony Kraju (1982), Odznakê 25 lat w PTTK (1992).

Zmar³ 22 grudnia 1995 roku w Koñskich i tam zosta³ pochowany.

Biogram Jana Zagdañskiego opracowany zosta³ na podstawie protoko³ów komisji i ksi±g ewidencyjnych cz³onków PTTK znajduj±cych siê w Zarz±dzie Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz na podstawie przekazów ustnych syna Waldemara Zagdañskiego i notatki sporz±dzonej przez siostrê Bogus³awê Zagdañsk± £y¿wê ( w zbiorach autora).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Jan Zagdañski ( 1932-1995)

Boles³aw Wyrostek ( 1913-1997)

Boles³aw Wyrostek ( 1913-1997)

Boles³aw Wyrostek urodzi³ siê 6 sierpnia 1913 roku w Urzêdowie-Bêczynie na lubelszczy¼nie w rodzinie rolników. By³ synem Jana i Apolonii z domu Sendackiej. W 1928 roku ukoñczy³ 7 klasow± Szko³ê Powszechn± w Urzêdowie. W latach 1935-1936 odby³ s³u¿bê wojskowa we W³odzimierzu Wo³yñskim. Po ukoñczeniu Szko³y Szeregowych Policji Pañstwowej w Mostkach Wielkich, w województwie lwowskim, wiosn± 1939 roku zosta³ skierowany na przygraniczny Posterunek Policji Pañstwowej w S³upi pod Bralinem pow. Kêpno. Tam zasta³a go wojna. W dniu 3 wrze¶nia 1939 r. dosta³ siê do niewoli niemieckiej i zosta³ wywieziony pocz±tkowo do obozu w Norymberdze, a pó¼niej w Szczypiornie ko³o Kalisza. Po powrocie do Urzêdowa rozpocz±³ dzia³alno¶æ konspiracyjn±. By³ cz³onkiem ZWZ - AK. Dzia³a³ pod pseudonimami „Jar” i „Przemys³aw”. Uczestniczy³ w ochronie zrzutów broni, akcjach sabota¿owych, rozbrajaniu okupantów i odbijaniu transportów ¿ywno¶ci. Po wojnie bêd±c prze¶ladowanym za przynale¿no¶æ do Armii Krajowej zmuszony zosta³ do opuszczenia rodzinnych stron. Podda³ siê szkoleniom w Zwi±zku M³odzie¿y Wiejskiej „Vici”. Dzia³alno¶æ konspiracyjn± ujawni³ podczas og³oszonej po raz drugi amnestii. Ukoñczy³ Szko³ê Pszczelarsk± w Byczynach na Dolnym ¦l±sku i Liceum Ogólnokszta³c±ce im. Tadeusza Ko¶ciuszki w Lublinie. Nastêpnie rozpocz±³ studia na KUL, lecz w 1952 roku z obawy przed kolejnymi represjami postanowi³ je przerwaæ i podj±æ zatrudnienie jako pracownik terenowy w Lubelskich Zak³adach Zielarskich.

W roku 1956 przyby³ do Koñskich, gdzie pracowa³ nieprzerwanie przez 22 lata w Powiatowym Biurze Geodezji oraz Wydziale Rolnictwa Powiatowej Rady Narodowej. W miêdzyczasie podnosi³ swoje kwalifikacje, koñcz±c zaocznie ¦redni± Szko³ê Rolnicz± w Podzamczu Chêciñskim. Po osi±gniêcia wieku emerytalnego, we wrze¶niu 1979 roku powróci³ do rodzinnego Bêczyna ko³o Urzêdowa.

By³ spo³ecznikiem. Jeszcze przed wojn± udziela³ siê w ZMW „Vici” oraz formacjach „Zuchy” i „Strzelcy”. W roku 1959 wst±pi³ do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. By³ aktywnym cz³onkiem Komisji Opieki nad Zabytkami i Ochrony Przyrody przy Oddziale PTTK w Koñskich.. W roku 1969 zosta³ wiceprzewodnicz±cym tej komisji. Z du¿± odpowiedzialno¶ci± podj±³ siê opieki nad drzewostanem parku w zespole pa³acowym Ma³achowskich. By³ wspó³organizatorem i uczestnikiem wielu sympozjów naukowych o tematyce ochrony zabytków i ekologii. Posiada³ uprawnienia Stra¿nika Ochrony Przyrody. Wspólnie z m³odzie¿± szkoln± prowadzi³ cykliczne prace porz±dkowe w koneckim parku. Inicjowa³ roboty zabezpieczaj±ce i prace konserwacyjne zabytkowych grobów i cmentarzy w okolicach Koñskich. By³ cz³onkiem organizacji kombatanckich oraz dzia³aczem Towarzystwa Ziemi Urzêdowskiej.

Za dzia³alno¶æ konspiracyjn± w czasie wojny zosta³ wyró¿niony wysokimi odznaczeniami pañstwowymi m.in.: Br±zowym Krzy¿em Zas³ugi z Mieczami, Krzy¿em Partyzanckim, Londyñskim Krzy¿em Armii Krajowej (1988) oraz wieloma innymi odznaczeniami za prace zawodow± i aktywno¶æ spo³eczn±. Zmar³ 15 stycznia 1997 roku w Kra¶niku. Spoczywa na cmentarzu w Urzêdowie.

Biogram Boles³awa Wyrostka opracowano na podstawie protoko³ów Zarz±du i komisji Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz kronik i ksi±g ewidencyjnych cz³onków PTTK znajduj±cych siê w jego zbiorach, a tak¿e na podstawie relacji ustnych i dokumentów przekazanych w grudniu 2007 roku przez cz³onka rodziny- siostrzeñca Stanis³awa Gajewskiego z Urzêdowa ( w zbiorach autora).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Janina Witczak (1903-1984)

Janina Witczak (1903-1984)

Janina Witczak urodzi³a siê 3 kwietnia 1903 roku w Koñskich. By³a córk± Szymona i Anastazji Stachurko. Pochodzi³a z rodziny kolejarskiej. Okres I wojny ¶wiatowej spêdzi³a z rodzicami w Rosji. Po powrocie do wolnej Polski uczêszcza³a do Gimnazjum ¯eñskiego Cecylii Juszczakiewicz w Koñskich. Trudne warunki materialne zmusi³y ja do podjêcia w 1922 roku pracy jako nauczycielka w £oszycy , powiat pru¿añski na Polesiu. W Brze¶ciu i w Pru¿anie uczêszcza³a na kursy dokszta³ceniowe dla czynnych nauczycieli. W roku 1924 wysz³a za m±¿ za porucznika rezerwy Stefana Józefa Witczaka, który zagin±³ po zajêciu Polesia przez wojska radzieckie w 1939 roku. Wraz z córka przenios³a siê do powiatu kobryñskiego. Podjê³a pracê w szkole podstawowej w Rzeczycy, a rok pó¼niej zosta³a kierownikiem 3 klasowej szko³y bia³oruskiej w Bieriozie. Podczas okupacji niemieckiej wspó³pracowa³a z oddzia³ami partyzanckimi oraz zajmowa³a siê tajnym nauczaniem polskich dzieci w Szemiotówce. Pó¼niej, po wycofaniu siê z tych terenów Niemców otrzyma³a pracê w kolejnej szkole bia³oruskiej. Po wyzwoleniu wróci³a na kielecczyznê jako repatriantka. Od 1 wrze¶nia 1945, a¿ do 1968 roku pracowa³a w Szkole Podstawowej w Rogowie ko³o Koñskich organizuj±c jednocze¶nie kursy dla analfabetów i uzupe³niaj±c wykszta³cenie w Studium Nauczycielskim w Milanówku ze specjalno¶ci± jêzyka rosyjskiego.

Od chwili przej¶cia na emeryturê ca³y swój wolny czas po¶wiêca³a pracy spo³ecznej. W dniu 15 czerwca 1970 wst±pi³a do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Zosta³a jednym z najaktywniejszych cz³onków dzia³aj±cej przy Oddziale PTTK w Koñskich Komisji Opieki nad Zabytkami. Od 1977 roku pe³ni³a funkcjê protokolanta i sekretarza tej komisji. Prowadzi³a te¿ jej kronikê. Sporz±dzone notatki i zapisy stanowi± dzi¶ bogate ¼ród³o wiedzy o obiektach zabytkowych i wydarzeniach historycznych konecczyzny. Posiada³a uprawnienia Spo³ecznego Opiekuna Zabytków. Swoja opiek± obejmowa³a zabytkowy mostek w zespole pa³acowym Ma³achowskich oraz mogi³y powstañców z 1863 roku na cmentarzu parafialnym w Koñskich. Organizowa³a i uczestniczy³a w wielu sympozjach naukowych o tematyce ochrony zabytków. Podczas programowych spotkañ Komisji prowadzi³a odczyty i prelekcje historyczne. Przy ka¿dej nadarzaj±cej siê okazji poszukiwa³a ciekawostek dotycz±cych dziejów Ziemi Koneckiej. Przyczyni³a siê do powstania, istniej±cej przy PTTK Koñskie w latach 1978-1987 Izby Pamiêci Z wielkim zapa³em poszukiwa³a pami±tek przesz³o¶ci. Je¼dzi³a po okolicznych wioskach gromadz±c eksponaty do maj±cego powstaæ w przysz³o¶ci muzeum regionalnego. Od 1978 roku by³a cz³onkiem Stra¿y Ochrony Przyrody. Tu¿ przed ¶mierci± wyjecha³a z Koñskich do Torunia.

Za zaanga¿owanie w dzia³alno¶æ spo³eczn± na rzecz ochrony dóbr kultury by³a nagradzana przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach. W roku 1979 zosta³a wyró¿niona przez Ministra Kultury i Sztuki z³ot± Odznakê Za Opiekê nad Zabytkami. Posiada³a wiele dyplomów i podziêkowañ od Zarz±du G³ównego PTTK w Warszawie i Zarz±du Okrêgu PTTK w Kielcach.

Zmar³a 27 grudnia 1984 roku w Toruniu i tam spoczywa na Centralnym Cmentarzu Komunalnym przy ul. Grudzi±dzkiej.

Biogram Janiny Witczak zosta³ opracowany na podstawie w³asnorêcznie sporz±dzonego przez ni± ¿yciorysu oraz w oparciu o informacje zawarte w protoko³ach i kronikach Komisji Opieki nad Zabytkami przy Zarz±dzie Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz na podstawie relacji córki Marzeny Zgierun z Torunia (w zbiorach autora i PTTK Koñskie).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Jadwiga Tatar (1934-2005)

Jadwiga Tatar (1934-2005)

Jadwiga Tatar urodzi³a siê 13 wrze¶nia 1934 roku w Koñskich. By³a córka Jana i Walerii z domu Turalskiej. Posiada³a wykszta³cenie ¶rednie techniczne. Pracowa³a w koneckim oddziale Narodowego Banku Polskiego jako ksiêgowa.

Od 16 czerwca 1966 roku nale¿a³a do Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Z zami³owaniem uprawia³a wêdrówki piesze. Szczególnym sentymentem darzy³a góry zdobywaj±c kolejne stopnie odznak turystyki kwalifikowanej. Swoje do¶wiadczenie zawodowe wykorzystywa³a w pracy spo³ecznej. Przez trzy kadencje od 1985 roku pe³ni³a funkcjê przewodnicz±cej Komisji Rewizyjnej przy Oddziale PTTK w Koñskich. By³a specjalist± od weryfikacji bilansów. Posiada³a uprawnienia organizatora turystyki. Nale¿a³a do ko³a miejskiego oraz Komisji Opieki nad Zabytkami. Przez 15 lat aktywnie uczestniczy³a w przedsiêwziêciach krajoznawczych realizowanych przez PTTK i oddzia³y terenowe NBP.

Za zaanga¿owanie w dzia³alno¶ci spo³ecznej wyró¿niona zosta³a miêdzy innymi srebrn± Honorow± Odznak± PTTK, odznak± 25 lat w PTTK oraz z³ot± Honorow± Odznaka Turysta Ziemi Koneckiej (1996).

Zmar³a 27 pa¼dziernika 2005 roku w Koñskich i tam zosta³a pochowana.

Biogram Jadwigi Tatar zosta³ opracowany na podstawie rejestrów i ksi±g ewidencyjnych Zarz±du Oddzia³u PTTK w Koñskich, a tak¿e na podstawie informacji pisemnej z³o¿onej w przez córkê Mariê Wójtowicz zamieszka³± w Koñskich (w zbiorach autora).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Maria Szlifirska ( 1899- 1981)

Maria Szlifirska ( 1899- 1981)

Maria Szlifirska urodzi³a siê 11 lipca 1899 roku we W³oc³awku jako druga z trojga dzieci Jana Szlifirskiego, dyrektora Izby Skarbowej w Koñskich i Heleny z Chodkiewiczów. Posiada³a wykszta³cenie ¶rednie ekonomiczne. Naukê rozpoczê³a w trzyklasowej szkole carskiej w Koñskich, pó¼niej ukoñczy³a gimnazjum i ¦redni± Szko³ê Handlow± w Radomiu. Zajmowa³a siê udzielaniem prywatnych korepetycji. Od 15.06.1919 roku a¿ do wybuchu II wojny ¶wiatowej by³a pracownikiem samorz±dowym w Wydziale Powiatowym wykonuj±c czynno¶ci administracyjne na stanowisku rachmistrza-kancelistki. Po wojnie zawodowo zwi±zuje siê z Powiatowym Zarz±dem Dróg w Koñskich, gdzie pracuje jako ksiêgowa, a nastêpnie kierownik sekcji zaopatrzenia. Pomimo osi±gniêcia wieku emerytalnego w 1961 roku zosta³a czynn± zawodowo w tej samej firmie do 1976 roku. By³a cz³owiekiem wielkiej uczynno¶ci i dobroci. W okresie okupacji hitlerowskiej i w trudnych powojennych czasach pomaga³a wielu ludziom daj±c im schronienie w swoim domu.

By³a mi³o¶niczk± przyrody i zapalon± turystk±. Jeszcze przed wojn± inicjowa³a wiele wycieczek krajoznawczych. W licznych wyprawach zwiedzi³a niemal ca³± Polskê. Ze szczególnym upodobaniem traktowa³a góry. Swoje krajoznawcze zainteresowania dzieli³a z bezpo¶rednim prze³o¿onym w pracy Stanis³awem Malanowiczem, kierownikiem Powiatowego Zarz±du Dróg i jednocze¶nie pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego w Koñskich. W listopadzie 1935 roku zosta³a skarbnikiem Zarz±du Oddzia³u PTK w Koñskich. By³a bardzo aktywna spo³ecznie. Nale¿a³a do Polskiego Czerwonego Krzy¿a, Ligi Obrony Przeciw Powietrznej, Zwi±zku Pracy Obywatelskiej Kobiet, Spó³dzielni Spo¿ywców, Ligi Morskiej i Kolonialnej. Swoje pasje podró¿nicze i krajoznawcze kontynuowa³a po wojnie, miêdzy innymi w Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym. Za pracê spo³eczna wyró¿niona zosta³a miêdzy innymi w 1976 roku Odznak± 25 lat w PTTK.

Zmar³a 27 lipca 1981 roku w Koñskich i tam zosta³a pochowana w rodzinnym grobie.

Biogram Marii Szlifirskiej zosta³ opracowany na podstawie dokumentów znajduj±cych siê w archiwum Rejonowego Zarz±du Dróg w Koñskich oraz w oparciu o informacje uzyskane od by³ej s±siadki - El¿biety Jankowiak oraz od cz³onka rodziny Krzysztofa Szlifirskiego zamieszka³ego w Warszawie (w zbiorach autora).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Józef Wiktor Sporysz ( 1887- 1975 )

Józef Wiktor Sporysz ( 1887- 1975 )

Józef Sporysz urodzi³ siê w dniu 6 marca 1887 roku w Warszawie. Pracowa³ jako kancelista w biurze pisania podañ w Koñskich. Krajoznawstwem zajmowa³ siê od 1946 roku, od chwili spotkania z regionalist± Egelbertem Fajkoszem, który w Liceum Ogólnokszta³c±cym w Koñskich zorganizowa³ prelekcje na temat Staropolskiego Zag³êbia Przemys³owego. Kierowany potrzeb± spo³ecznego dzia³ania i chêci± reaktywowania koneckiego Oddzia³u Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego zgromadzi³ wokó³ siebie wielu przedwojennych dzia³aczy PTK, m.in. M. Sokalskiego i W³. £asiñskiego do których do³±czyli pó¼niej K. Kosmulski i F. Przyborowski. W kolejnych latach organizowa³ spotkania oraz wycieczki, maj±ce na celu utrwalanie w pamiêci miejsc potyczek partyzanckich i dzia³añ zbrojnych podczas okupacji hitlerowskiej. W latach 1951 -1958 pe³ni³ funkcjê Prezesa Zarz±du Powiatowego PTTK w Koñskich.

Za wieloletni± i aktywna dzia³alno¶æ krajoznawcz± zosta³ wyró¿niony miêdzy innymi w 1960 r. Dyplomem ZG PTTK oraz Z³ot± Odznak± PTTK w 1969 r. Zmar³, nie pozostawiaj±c bliskich, w dniu 12 lipca 1975 roku w Koñskich i tam zosta³ pochowany na cmentarzu parafialnym.

Biogram Józefa Sporysza zosta³ opracowany na podstawie zachowanej legitymacji cz³onkowskiej, rejestrów cz³onków znajduj±cych siê w archiwum Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz na podstawie ustnej relacji Feliksa Przyborowskiego zamieszka³ego w Koñskich.

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Mieczys³aw Sokalski (1895 -1982)

Mieczys³aw Sokalski (1895 -1982)

Mieczys³aw Sokalski urodzi³ siê 6 kwietnia 1895 roku w Sosnowcu jako syn Ludwika i Ma³gorzaty. Posiada³ wykszta³cenie ¶rednie handlowe.

W latach 1928-36 by³ sekretarzem Powiatowego Komitetu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego w Koñskich. Zabiega³ o poprawê bazy rekreacyjnej w mie¶cie inicjuj±c m.in. budowê boiska sportowego, którego pó¼niej zosta³ gospodarzem. Wiele lat dzia³a³ w Polskim Czerwonym Krzy¿u pe³ni±c funkcjê skarbnika oddzia³u. W 1935 roku jako sekretarz Oddzia³u Zwi±zku Zawodowego Pracowników Komunalnych bra³ czynny udzia³ w niesieniu pomocy strajkuj±cym robotnikom zak³adów odlewniczych. Do Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego wst±pi³ w 1935 roku. Jeszcze wcze¶niej bêd±c cz³onkiem kilku innych organizacji spo³ecznych organizowa³ wycieczki krajoznawcze. Pierwsza z nich, z udzia³em 120 osób odby³a siê do Warszawy w listopadzie 1926 r. W lipcu 1929 roku by³ kierownikiem 300 osobowej wycieczki Kó³ka Rolniczego z Koñskich do Poznania. Rolnicy oprócz zwiedzania brali udzia³ w Powszechnej Wystawie Krajowej. Kolejne wycieczki krajoznawcze w latach 1930-36 organizowa³ dla cz³onków koneckiego oddzia³u Zwi±zku By³ych Wojskowych. Kombatanci pod jego opiek± wêdrowali po Górach ¦wiêtokrzyskich oraz zwiedzali miêdzy innymi Radom, Gdañsk, Kraków i Czarncê. Do PTK powróci³ po wojnie w 1952 roku. Dzia³a³ aktywnie w Zarz±dzie Oddzia³u PTTK w Koñskich a¿ do swojej ¶mierci. Przez wiele lat pe³ni³ najpierw spo³ecznie funkcjê skarbnika, a pó¼niej w latach 1966-1977 ksiêgowego i kierownika biura. Nale¿a³ te¿ do Komisji Opieki nad Zabytkami i Ochrony Przyrody, sprawuj±c opiekê nad „Gloriett±” wchodz±c± w sk³ad zespo³u pa³acowego w Koñskich.

Za pracê zawodow± i dzia³alno¶æ spo³eczn± by³ wielokrotnie wyró¿niany, m.in.: Br±zowym Krzy¿em Zas³ugi (1938), Srebrnym Krzy¿em Zas³ugi (1948), Z³otym Krzy¿em PCK, Z³ot± Odznak± PTTK (1969), Odznak± 25 lat w PTTK (1976), dyplomem Wojewody Kielceckiego „Za pracê na rzecz odnowy zabytków” (1974).

Zmar³ 27 marca 1982 roku w Koñskich i tam zosta³ pochowany na cmentarzu parafialnym.

Biogram Mieczys³awa Sokalskiego zosta³ opracowany na podstawie protoko³ów Zarz±du i komisji Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz kronik i ksi±g ewidencyjnych cz³onków PTTK znajduj±cych siê w jego zbiorach.

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Kazimierz S³owik (1910 – 1990)

Kazimierz S³owik (1910 – 1990)

Kazimierz S³owik urodzi³ siê 24 lutego 1910 roku w Jaworznie jako syn Jana i Stefanii. Posiada³ wykszta³cenie zawodowe hydrauliczne. W okresie miêdzywojennym pracowa³ w Firmie Bata Che³mek i Bata Czechy jako hydraulik. Pod koniec wojny na konspiracyjnym zebraniu cz³onków partii, przedstawicieli rzemios³a, handlu, nauczycieli i rolników wybrany zosta³ Radnym Tymczasowej Rady Miejskiej w Koñskich. Po wojnie, w 1947 roku za³o¿y³ Spó³dzielniê Drzewn± „Przysz³o¶æ” bêd±c jej prezesem do po³owy lat sze¶ædziesi±tych ubieg³ego wieku.

Wspólnie z Józefem Sporyszem i Engelbertem Fajkoszem, reaktywowa³ dzia³alno¶æ Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego na Ziemi Koneckiej. Przez pewien czas pe³ni³ równie¿ funkcjê prezesa Oddzia³u PTK w Koñskich. W siedzibie prowadzonej przez siebie Spó³dzielni organizowa³ zebrania Zarz±du i spotkania regionalistów. W okresie tym przeprowadza³ wycieczki krajoznawcze i sp³ywy kajakowe. By³ spo³ecznikiem, cz³owiekiem operatywnym i oddanym m³odzie¿y. Po wojnie reaktywowa³ tak¿e dzia³alno¶æ harcersk±. W roku 1949 zosta³ komendantem koneckiego Hufca ZHP. Obowi±zki te pe³ni³ do 1957 roku. Aktywn± pracê spo³eczn± na Ziemi Koneckiej zakoñczy³ w 1965 roku z chwil± wyjazdu z ca³± rodzin± na sta³e do Chrzanowa.

Zmar³ w 1990 roku w Chrzanowie i tam zosta³ pochowany.

Biogram Kazimierza S³owika zosta³ opracowany w oparciu o pisemn± informacjê z³o¿on± w marcu 2008 r. przez ziêcia Zdzis³awa Zimnocha zamieszka³ego w £odzi (w zbiorach autora) oraz na podstawie broszury autorstwa Andrzeja Fajkosza „Dzia³alno¶æ krajoznawczo – turystyczna PTK-PTTK na Ziemi Koneckiej 1935-1985”, Koñskie 1985, i monografii „Koñskie wczoraj i dzi¶” J. Brzozowskiego, Warszawa 1975.

Opracowa³ : Wojciech Pasek.

Zofia Seku³a (1906-2007)

Zofia Seku³a (1906-2007)

Zofia Seku³a urodzi³a siê 5 lutego 1906 r. w Radomiu. By³a córk± Teodora i Marianny z domu Jankowskiej. Pochodzi³a z rodziny nauczycielskiej. M±¿ Stanis³aw, ur. 02.01.1903 r. p.por. Wojska Polskiego zosta³ zamordowany w Katyniu wiosn± 1940 roku. By³a matk± Przemys³awa, wieloletniego prezesa Oddzia³u PTTK w Koñskich. Podtrzymuj±c rodzinne tradycje ukoñczy³a najpierw Seminarium Nauczycielskie w Radomiu, a nastêpnie bibliotekoznawstwo na Uniwersytecie Jagieloñskim w Krakowie. Naucza³a w szko³ach podstawowych w Kielcach, Sworzycach i Dêbie ko³o Koñskich. Pocz±tkowo jako nauczyciel, a od 1939 r jako kierownik szko³y. Organizowa³a kursy sanitarne PCK. W czasie pracy zawodowej wpaja³a m³odzie¿y warto¶ci patriotyczne. Nie pozwala³a zapomnieæ o tradycjach ludowych i wydarzeniach historycznych z burzliwych dziejów narodu polskiego. By³a powszechnie lubiana i szanowana za przyjazny stosunek do ludzi. W 1969 roku ca³y dobytek swojego ¿ycia ofiarowa³a pogorzelcom po tym jak wielki po¿ar strawi³ pó³ wsi Dêba gdzie mieszka³a.

W dniu 23.05.1970 roku wst±pi³a do Polskiego Towarzystwa Turystyczno Krajoznawczego i pozosta³a w nim a¿ do swojej ¶mierci. Maj±c na emeryturze wiêcej wolnego czasu zosta³a aktywnym cz³onkiem Komisji Opieki nad Zabytkami i Ochrony Przyrody przy Oddziale PTTK w Koñskich. Wspó³pracuj±c z Polsk± Akademi± Nauk w Warszawie dokumentowa³a miejsca i zdarzenia historyczne z okresu II wojny ¶wiatowej. W 1985 roku zainicjowa³a zbiórkê pieniêdzy na wykonanie sztandaru dla koneckiego PTTK dokonuj±c pierwszej wp³aty. Czynnie uczestniczy³a w sejmikach i szkoleniach organizowanych dla opiekunów zabytków. Nale¿a³a równie¿ do ¦wiatowego Zwi±zku ¯o³nierzy AK.

Za d³ugoletni± pracê pedagogiczn± oraz dzia³alno¶æ spo³eczn± by³a wielokrotnie wyró¿niana i odznaczana. Miêdzy innymi posiada³a : Krzy¿ Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzy¿ Partyzancki, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Odznakê Za zas³ugi dla Kielecczyzny, Odznakê ZNP za tajne nauczanie, z³ot± Odznakê ZNP, Odznakê 25 lat w PTTK (1992), z³ot± Honorow± Odznakê Turysta Ziemi Koneckiej (2005). Prze¿y³a 101 lat. Zmar³a w dniu 24 sierpnia 2007 roku w Koñskich i tam spoczywa na cmentarzu w rodzinnym grobowcu.

Biogram Zofii Seku³y zosta³ opracowany na podstawie protoko³ów Zarz±du i komisji Oddzia³u PTTK w Koñskich oraz kronik i ksi±g ewidencyjnych cz³onków PTTK znajduj±cych siê w jego zbiorach, a tak¿e na podstawie pisemnej informacji z³o¿onej w dniu 17.12.2007 r. przez córkê Barbarê Seku³ê Kotas ( w zbiorach autora).

Opracowa³ : Wojciech Pasek.